Terapia Ojca Klimuszko

Ojciec Czesław Andrzej Klimuszko jest jedną z najbardziej fascynujących postaci w polskiej tradycji ziołolecznictwa i terapii naturalnych. Jego dorobek to nie tylko znane w całej Polsce mieszanki ziołowe, ale także wyjątkowe spojrzenie na naturę człowieka - jako istoty fizycznej, emocjonalnej i energetycznej jednocześnie.
Choć współczesna nazwa „biomasaż” czy „terapia z biopolem” została wprowadzona później przez praktyków inspirujących się jego naukami, sam fundament tej metody wynika z filozofii, którą Klimuszko opisuje w swoich książkach i wykładach: człowiek posiada wewnętrzną energię życia, a jej harmonijny przepływ jest warunkiem zdrowia.

W tym wpisie przybliżamy genezę tej terapii, jej zasady, założenia oraz przebieg.

Kim był Ojciec Klimuszko?

Urodzony w 1905 roku, franciszkanin, zielarz i autor książek, które połączyły świat ziół, intuicji i psychofizycznej energii człowieka. Jego umiejętności jasnowidcze i „wyczuwanie” energetyki ludzkiego ciała opisywano już za życia jako fenomen.
Dla Klimuszki zdrowie nie było jedynie brakiem choroby - było stanem równowagi między ciałem, duchem i otaczającą przyrodą.

Skąd wziął się pomysł terapii energetycznej?

Choć nie ma jednej publikacji, która wprost opisuje pełny „protokół biomasażu”, z jego zapisków i relacji wynika, że:

• obserwował reakcje energetyczne ludziw obecności jego dłoni,
• wierzył, że każdy organizm otacza subtelne biopole, które może ulec zaburzeniu,
• łączył duchowość z praktyką naturalną - twierdząc, że energia życiajest formą Bożego tchnienia, które można harmonizować.

Istnieją przekazy, że Klimuszko zetknął się z osobami praktykującymi metody energetyczne, w tym techniki inspirowane tradycją Wschodu, ale nie deklarował bezpośredniej inspiracji Tybetem. Raczej widział podobieństwo między ludzką energią a „siłami natury”, które opisuje w pierwszym tomie Moje widzenie świata.

Zasady terapii według nauk Ojca Klimuszko

Biopole – energetyczna struktura człowieka

Klimuszko uważał, że każdy człowiek posiada pole energetyczne, które:

• otacza ciało,
• reaguje na emocje, stres, ból, środowisko,
• może być modulowane i harmonizowane poprzez świadomy dotyk lub bliski kontakt dłoni terapeuty.

Zaburzenia biopola miały przejawiać się jako:
– chroniczne zmęczenie,
– niepokój, napięcie, nerwice,
– blokady emocjonalne,
– bóle niewyjaśnione medycznie,
– trudności z regeneracją.

Energia terapeuty – kanał, nie „uzdrowiciel”

Jednym z kluczowych założeń jest pokora wobec samego procesu. Klimuszko powtarzał, że:

„Człowiek nie leczy – człowiek pomaga ciału wrócić do harmonii.”

Terapeuta ma być przewodnikiem energii, nie jej źródłem. Współcześnie nazwalibyśmy to pracą z uważnością, intencją i regulacją autonomicznego układu nerwowego.

2.3. Dotyk jako narzędzie harmonizacji

Choć masaż klasyczny opiera się na pracy mięśni, terapia Klimuszki była delikatna, często prawie bezdotykowa, oparta na:

• powolnych ruchach rąk,
• prowadzeniu energii wzdłuż osi ciała,
• pracy nad centrami napięcia,
• przywracaniu płynności „ruchu energetycznego”.

Holistyczny charakter zabiegu

Terapia zakłada wpływ na:

• ciało fizyczne– rozluźniając napięcia,
• system nerwowy– wprowadzając w stan głębokiego uspokojenia,
• emocje– odblokowując przeciążone obszary,
• ducha– przywracając poczucie wewnętrznej harmonii.

Jak wygląda przebieg terapii z biopolem?

Oto opis tego, jak w praktyce wygląda zabieg inspirowany metodą Klimuszki (w ujęciu współczesnym, stosowanym m.in. w ośrodkach terapii naturalnej):

Przygotowanie klienta

• chwila wyciszenia,
• wygodna pozycja siedząca lub leżąca,
• skupienie na oddechu,
• terapeuta wprowadza atmosferę spokoju i bezpieczeństwa.

Wstępna diagnostyka energetyczna

Jeśli terapeuta pracuje w duchu Klimuszki, często rozpoczyna od „czytania” napięć poprzez obserwację ciała i subtelnych reakcji.

Etap pierwszy – praca przy głowie

Energia i napięcie często kumulują się w:

• czole,
• skroniach,
• karku,
• odcinku szyjnym.

Ruchy są bardzo powolne, często niepełnokontaktowe, prowadzone nad ciałem.

Etap drugi – linia kręgosłupa i plecy

To kluczowa część zabiegu. Terapeuta:

• przesuwa dłonie wzdłuż osi kręgosłupa,
• harmonizuje przepływ energii,
• „otwiera” miejsca blokad.

Etap trzeci – nogi i stopy

To część uziemiająca — pomaga zamknąć proces, wyrównać przepływ energii i przywrócić stabilność.

Zakończenie

Często obejmuje:

• krótką obserwację oddechu,
• „uszczelnienie” pola energetycznego,
• powolny powrót klienta do świadomości ciała.

Jakie efekty zgłaszają osoby korzystające z terapii?

Choć terapia ta nie zastępuje leczenia medycznego, użytkownicy opisują jej efekty jako:

- głębokie odprężenie i wyciszenie
- redukcja napięć mięśniowych
- poprawa jakości snu
- zmniejszenie objawów stresu i nerwowości
- poczucie „lekkości” i odnowy
- poprawa samopoczucia emocjonalnego

Dla wielu osób jest to doświadczenie porównywane do resetu systemu nerwowego.

Dlaczego terapia O. Klimuszko wraca do łask?

W epoce ciągłego stresu, przebodźcowania i zetknięcia z ekranami, ludzie coraz częściej poszukują:

• uważnego dotyku,
• pracy z emocjami,
• metod wspomagających układ nerwowy,
• terapii holistycznych, które łączą ciało i energię.

To, co dla Klimuszki było oczywiste — że człowiek to jedność ciała, ducha i pola energii, dziś potwierdza wiele współczesnych kierunków, od psychosomatyki po neurofizjologię relaksacji. 

Podsumowanie

Terapia inspirowana metodą Ojca Klimuszko to wyjątkowe połączenie subtelnej pracy z ciałem, energią i głębokim relaksem.
To nie masaż w klasycznym sensie, lecz spotkanie z własnym biopolem, które — według jego nauk — posiada naturalną zdolność do regeneracji, jeśli tylko damy mu odpowiednie warunki.

W Centrum Hagalaz praktykujemy tę metodę z poszanowaniem jej tradycji oraz zrozumieniem współczesnych potrzeb człowieka.